باقلا سبزیجاتی بزرگ، صاف و سبز رنگ است. اولین گزارش ها از کشت آن در کشاورزی قدیم جهانی در دوره های نوسنگی، حدود 6000 سال پیش احتمالا در ایران و مصر، می آید. ردپای باقلا در قبرهای فرعون های مصر نیز کشف شده است و نشان می دهد که این حبوبات حتی در آن دوران میان سلطنتی ها نیز رواج داشته است. جای تعجب نیست که باقلا تا حدودی به غذای اصلی در سراسر منطقه پس از آن تبدیل شده است علاوه بر اینکه خواص باقلا بسیار زیاد است و قدیمی ها این را کشف کرده بودند.
باقلا، همراه با مجموعه ای گسترده از سایر حبوبات مانند عدس و نخود، همچنان در غذاهای مدیترانه و آفریقای شمالی بیشتر مصرف می شود.
با این حال، باقلا که تحسین برانگیز است و در هوای گرم رشد می کند دیگر محدود به محل مبدا خود نیست. در واقع، بسیاری از مردم در فصل زمستان هم محصول خود را در حیاط خلوت خود و یا گلدان های آشپزخانه پرورش می دهند.
امروزه، باقلای تازه و همچنین انواع کنسرو شده، منجمد، خشک، شور و بو داده آن، به راحتی در بازار جهانی در دسترس است. باقلا برای آشپزی دارای طعمی ملایم و شیرین است و مانند کره در دهان ذوب می شود و همچنین برای آشپزی بسیار آسان است. باقلا با توجه به این بافت و طعم انعطاف پذیرش به عنوان یک افزودنی متنوع برای هر رژیم غذایی به عنوان بخشی از کیک، سالاد، سبزیجات و سوپ ها مورد استفاده قرار می گیرد.
هنگام خرید باقلای تازه، به دنبال آنهایی با پوست سبز روشن باشید که اخیرا رسیده اند و به شکل یکنواخت شکل می گیرند. بهار، به طور ایده آل بهترین فصل برای خرید باقلا تازه است.
بر خلاف لوبیا سبز معمولی، باقلا را نمی توان با پوست ضخیم غیر قابل انعطافش مصرف نمود. برای خوردن باقلا، پوست آن یعنی غلاف آن را جدا کنید سپس به پوستی دیگر می رسید. برای در آوردن پوست دوم می توانید باقلاها را از وسط برش بزنید و بعد به راحتی پوست آن را از دو طرف جدا کنید. پس از شستشو آنها را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید و آنها را در فریزر نگهداری کنید.